パーム's profileパーム sayPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    October 19

    คิดถึง

     
    ตั้งแต่เลิกกับพี่จิ๋ว วันนี้ก็ 1 เดือนกับอีก 25 วัน
     นึกแล้วก็ขำตัวเอง ชอบหวั่นไหวง่ายจริงๆ 55 เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยเนอะ แล้วก็ลงเอยด้วยควมเสียใจ
    แปลกแต่จริง เมื่อก่อนก็ชอบคนอื่นง่าย แต่ไม่ได้รักใครง่ายๆเลย ก็งง ตัวเอง
    ทำไมมันทำใจยากจัง เฮ้อ
    ทั้งๆที่ก็รู้นะว่าเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ แต่ยังคิดอยู่นั่นแหล่ะ
    ถึงภายนอกจะแลดูมีความสุข คึกซะจริงแม่คนนี้ แต่เวลาอยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่าน
    บ้าดีหว่ะ
    อันที่จริงก็เคยรักคนๆนึงมากเหมือนกัน แต่มันเป็นความรักคนละเเบบ
    เจ็บเหมือนกัน แต่ก็เจ็บคนละแบบอีก
    ทำใจก็ไม่ได้ง่ายๆ แต่ก็คนละแบบอีกอ่ะ โอ้วว
     
    คนเรานี่ก็แปลก วันนึงเคยพร่ำบอกกับตัวเองว่าจะรักคนๆนี้ตลอดไป จะรออย่างโน้นอย่างนี้
    แต่อนาคตไม่มีใครรู้หรอกว่า ใครจะเข้ามาในชีวิตเราบ้าง คนๆนั้นอาจจะมาเติมเต็มในสิ่งที่เราขาด
    จนลืมไปเลยว่า เราเคยสัญญาว่าจะรอคนๆนั้น
     
     
    ตอนนี้พยามยามทำให้ เหมือนพี่น้องที่สุด แต่เหมือนปาล์มก็พยามยามปรับตัวเข้าหาอยู่ฝ่ายเดียว
    ส่วนตัวพี่จิ๋ว เฉยๆ ไม่มีปฎิกริยาตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น
    เหมือนปาล์มกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพี่จิ๋วไปเลย
    แล้วที่เคยบอกว่าจะ อยู่ข้างเสมอ มันคืออะไร?
     
     
    ที่เจ็บที่สุดคือ เมื่อวันเกิดพี่จิ๋ว
    กับไอ้คำว่า ไม่ Impress ขอบคุณมากนะคะ
    จะได้จำไว้ ว่าความพยายามของผู้หญิงคนนึงมันมีค่าแค่นี้
     
    แล้วก็
    ที่เคยเกี่ยวก้อยสัญญาว่า ถ้าพร้อมเราจะกับมาคบกันใหม่
    แต่พี่จิ๋วกลับพูดว่า "พี่ว่าถ้าเลิกกันแล้ว ให้กลับมาคบกันใหม่ มันไม่ใช่เรื่อง"
     
    จ่ะ มันไม่ใช่เรื่อง
     
    คำนี้มันทำให้ปาล์มคิดได้ว่า
     
    ความจริงพี่จิ๋วไม่ได้รักปาล์มหรอก
    บางทีการที่พี่จิ๋วต้องการให้เรากลับไปเป็นแบบเดิม
    มันคงจะเป็นแค่ข้ออ้าง 
    ข้ออ้างเพื่อตัวพี่จิ๋วเอง ทั้งนั้น
     
    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่รู้ว่าจะมีวันสิ้นสุดวันไหน
    แต่ก็เชือ่ว่าต้องมีสักวันแหล่ะน่า นานหน่อยไม่เป็นไร
    ค่อยๆทำใจไปเรื่อยๆ เชื่อว่าสักวันต้องดีขึ้นเอง
     
    ตอนนี้ก็ดีขึ้น 50 %
    อีกหน่อยก็จะเต็ม 100% เอง
     
    สู้ต่อไป