| パーム's profileパーム sayPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
October 19 คิดถึงตั้งแต่เลิกกับพี่จิ๋ว วันนี้ก็ 1 เดือนกับอีก 25 วัน
นึกแล้วก็ขำตัวเอง ชอบหวั่นไหวง่ายจริงๆ 55 เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลยเนอะ แล้วก็ลงเอยด้วยควมเสียใจ
แปลกแต่จริง เมื่อก่อนก็ชอบคนอื่นง่าย แต่ไม่ได้รักใครง่ายๆเลย ก็งง ตัวเอง
ทำไมมันทำใจยากจัง เฮ้อ
ทั้งๆที่ก็รู้นะว่าเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ แต่ยังคิดอยู่นั่นแหล่ะ
ถึงภายนอกจะแลดูมีความสุข คึกซะจริงแม่คนนี้ แต่เวลาอยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่าน
บ้าดีหว่ะ
อันที่จริงก็เคยรักคนๆนึงมากเหมือนกัน แต่มันเป็นความรักคนละเเบบ
เจ็บเหมือนกัน แต่ก็เจ็บคนละแบบอีก
ทำใจก็ไม่ได้ง่ายๆ แต่ก็คนละแบบอีกอ่ะ โอ้วว
คนเรานี่ก็แปลก วันนึงเคยพร่ำบอกกับตัวเองว่าจะรักคนๆนี้ตลอดไป จะรออย่างโน้นอย่างนี้
แต่อนาคตไม่มีใครรู้หรอกว่า ใครจะเข้ามาในชีวิตเราบ้าง คนๆนั้นอาจจะมาเติมเต็มในสิ่งที่เราขาด
จนลืมไปเลยว่า เราเคยสัญญาว่าจะรอคนๆนั้น
ตอนนี้พยามยามทำให้ เหมือนพี่น้องที่สุด แต่เหมือนปาล์มก็พยามยามปรับตัวเข้าหาอยู่ฝ่ายเดียว
ส่วนตัวพี่จิ๋ว เฉยๆ ไม่มีปฎิกริยาตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น
เหมือนปาล์มกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพี่จิ๋วไปเลย
แล้วที่เคยบอกว่าจะ อยู่ข้างเสมอ มันคืออะไร?
ที่เจ็บที่สุดคือ เมื่อวันเกิดพี่จิ๋ว
กับไอ้คำว่า ไม่ Impress ขอบคุณมากนะคะ
จะได้จำไว้ ว่าความพยายามของผู้หญิงคนนึงมันมีค่าแค่นี้
แล้วก็
ที่เคยเกี่ยวก้อยสัญญาว่า ถ้าพร้อมเราจะกับมาคบกันใหม่
แต่พี่จิ๋วกลับพูดว่า "พี่ว่าถ้าเลิกกันแล้ว ให้กลับมาคบกันใหม่ มันไม่ใช่เรื่อง"
จ่ะ มันไม่ใช่เรื่อง
คำนี้มันทำให้ปาล์มคิดได้ว่า
ความจริงพี่จิ๋วไม่ได้รักปาล์มหรอก
บางทีการที่พี่จิ๋วต้องการให้เรากลับไปเป็นแบบเดิม
มันคงจะเป็นแค่ข้ออ้าง
ข้ออ้างเพื่อตัวพี่จิ๋วเอง ทั้งนั้น
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่รู้ว่าจะมีวันสิ้นสุดวันไหน
แต่ก็เชือ่ว่าต้องมีสักวันแหล่ะน่า นานหน่อยไม่เป็นไร
ค่อยๆทำใจไปเรื่อยๆ เชื่อว่าสักวันต้องดีขึ้นเอง
ตอนนี้ก็ดีขึ้น 50 %
อีกหน่อยก็จะเต็ม 100% เอง
สู้ต่อไป
April 12 ความรู้สึก ที่จะไม่มีวันจางหายไป ทุกคนเกิดมา ใช่ว่าจะหาคนที่ คุยด้วยถูกคอ หรือ เข้าใจเราในทุกๆเรื่อง ได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่
ส่วนตัวฉัน ก็ไม่คิดว่าจะเจอหรอก กับเธอคนนี้ และจะมีวันนี้
ต้องขอขอบคุณ โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน และทำให้เรารู้จักกัน
แม้ว่าเริ่มแรก มันมีความทรงจำไม่ดีเยอะ
แต่ตอนจบ เรายังอยู่ข้างๆกัน ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับฉัน
ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยมานาน จบเกือบจะ 4 ปีแล้ว สำหรับฉันแล้วเธอก็ยังเป็นคนสำคัญเสมอ
++ ฉันจะยังคงเป็นสายลมที่หวังดี เสมอ + ตลอดไป
--- อยู่ด้วยกันอย่างนี้นานๆนะ อย่าหนีไปไหน
++ คนสำคัญ และ รู้ใจ
April 17 พักร้อนเดือนนี้ไมมันร้อนอย่างนี้วะ ดีที่มีฝนตกลงมาบ้าง แต่กุก็ไม่ชอบฝนอีกนั่นแหล่ะ เซงๆ
กุไปเที่ยวสงกรานต์ที่ อยุธยามา มันมากๆ กุว่ามันกว่าที่กทม. อีกหว่ะ อ่านะ สาดกันกระจาย น้ำเย็นเจี๊ยบ ที่นี่เล่น้ำแข็งกันเกือบทุกคันเลย เวลาสาดกันก็ จะมีเสียง โอดควน ตามมา ด้วยความเย็นเยือก
เมื่อวัน อาทิตย์ กุท้องเสีย แม่งไม่ไหวๆ ต้องดูแลตัวเองให้มากกว่านี้ โทรไปหาใครไม่มีใครเป็นห่วงเรา สักคน มันน่าน้อยใจ มั้ย เห้อๆ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกะพี่ปุยเลย เค้าก็ไม่โทรมา เราก็ไม่โทรไป ไม่ค่อยอยากโทรไปอ่า กลัวเค้ารำคาญ กลัวเค้ายุ่งๆอยู่ กลัวแม่งไปหมด พักนี้พี่ปุยลืม หลายเรื่องนะ วันศูกร์บอกว่า ดูคอนเสิร์ตเสดจะโทรหาก็ไม่โทร นั่งรอถึงตี 3 เลยรู้ป่ะ แต่ช่างมันเหอะ ไม่จำเป็นที่พี่ปุยต้องมาใส่ใจนี่ ปาล์มรู้
พรุ่งนี้ก็ครบรอบ 1 ปี 5 เดือน แล้วนะ ที่เราได้รู้จักกันมา ความรู้สึกที่ ปาล์มมีให้พี่ปุยตั้งแต่ครั้งแรก ที่เจอ ตอนนี้มันก็ยังเหมือนเดิมนะ เพียงแต่ไม่ได้แสดงออกไป เหมือนกับคนอื่นๆทีมาชอบพี่ปุย เท่านั้น ไม่รู้ดิว่าทำไม ไม่ไปจากพี่ปุยซะที ปาล์ม ยอมรับนะว่า พี่ปุยเป็นคนนิสัย แย่มากๆ แต่ปาล์มก็ รับได้นะ เพราะพี่ปุยก็มีข้อดีเยอะ ถึงพี่ปุยจะงอนกี่ครั้ง ปาล์มก็จะง้อพี่ปุยทุกครั้ง ไม่รู้ดิว่าไมต้องง้อ คงเป็นเพราะ ปาล์มแคร์พี่ปุยแล้วก็รักพี่ปุยมากๆด้วย เห้อ
อันที่จิง เมื่อตอนเปิดเทอม ม.4 ใหม่ๆ ที่เราไม่ได้คุยกันเลยหน่ะ ปาล์มก็ทำใจได้และนะ แต่มีอยู่ช่วงนึงพี่ปุยโทรมาหาปาล์ม แล้วเราก็ได้คุยกันอีกเรื่อยๆ มีทั้งความทรงจำที่ดี และไม่ดีเยอะแยะ บางพักพี่ปุยก็มา take care ปาล์ม บางพักก็หายหน้าไป take care คนอื่น (คงรู้นะว่าใครแหะๆ) มันก็มีอาการงง เหมือนกันนะ แต่พี่ปุยก็ไปๆมาๆ อยู่อย่างเนี้ย ซัก 4 รอบ ได้มั้ง จนปาล์มปลงและหล่ะ ไม่รู้ว่าวันไหนพี่ปุยจะหายหน้าไปอีก
แต่มันก็เป็น สิทธิ์ ของพี่ปุยนะ ปาล์มจะไปว่าอะไรได้
จิงป่ะ
- ความรักไม่จำเป็นที่จะต้องแสดงออก บางทีการเก็บไว้ในใจ มันก็สุขใจได้เหมือนกันนะ
- รักเธอมาก
- อยากเปิดเทอม กุเหงามาก
- คัดคันจิ ยิกๆ เลยสาด
- มอบตัวจะทำไงดีผมแดง แต่ไม่อยากย้อมกลับเลยแม่งเปลือง สเปย์เอาละกัน เอิ๊กๆ April 03 Yo...yo!!!........................Kaow Yai เซฮัลโหลโย่ๆ แม่งจิงๆว่าจะไม่อัพละ เซง อุตส่าห์นั่งอัพเป็นวันๆ ไฟล์แม่งหาย
คือกุคงไม่ได้เซฟเอง แหะๆ
ก็วันนี้จะอัพเรื่องเขาใหญ่ นะจ๊ะ หลังจากกัลบมาได้เป็นอาทิตย์ละๆ 555+
ย้อนไปเมื่อวันที่ 20 มีนา 50 นะ ก็ไปถึงโรงเรียน 6.45 ได้ เพราะ อ.นัด 7โมง อ่าพอมาถึง อาจารย์แม่งมาช้า วันนี้ ตับเต่า ง๊องแง๊ง จิตรจุล แห้ง มาส่งอ่า เค้าเรียกว่า มาหามากกว่านะ เหอะๆ
ไปถึงที่กระทรวงโรงเรียนสุดท้าย เพราะรออาจารย์เนี่ยหล่ะ 555+ นั่งรถไป 3 ชม.ได้ รถออก 8 โมง ถึงเกือบเที่ยง อากาศที่นี่แบบว่า เป็นอากาศในฝันของกุอ่ะหนาวดีชอบๆ (แต่คือเอาเสื้อหนาวมาตัวเดียว -*-) พอถึงก็วางกระเป๋า กินข้าวเที่ยง อ่า กับข้าวรสชาติใช้ได้ๆแต่คือ เค้าเอารายชื่อกลุ่มมา แปะตอนกินข้าว กินได้นิดนึงเลยเดินไปดู กำเวร มันมี 10 กลุ่มป่ะวะ ลืม -*- น่านแหล่ะ ก็ไป 8 คน ก็เลยแยกไป 1 คน 1 กลุ่ม เห้อ กินข้าวไม่ลงเลยหว่ะ 555+
กินข้าวเสดก็มานั่งฟัง บรรยายของ ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล (เลขาธิการ มูลนิธิชัยพัฒนา) เป็นการบรรยายเกี่ยวกับ ในหลวง ของพวกเรา ในแง่ที่ ไม่ค่อยมีใครได้รู้เกี่ยวกับพระองค์ ท่าน ดร. บรรยาย 3 ชั่วโมงเป๊ะ จากนั้นก็ เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บ และก็อาบน้ำ ลงมาที่ห้องประชุม เค้าก็ให้เลือกสีประจำกลุ่ม เราได้สีน้ำเงิน ฮะ ตอนแรกอยู่สีน้ำเงินคนเดียว ไปๆมาๆ ไอ้ แก้ว กิ๊ก ปัด มันมาอยู่ด้วย โห๊ะ ไม่ค่อยเล๊ย เสดแล้วก็ไปส่องสัตว์ เห็นแค่ เม่น กวาง เก้ง หมาจิ้งจอก แค่เนี้ย ไม่ค่อยคุ้ม 40 บาทเล๊ยอ่านะ
กลับมาก็เข้าที่พัก สักพักพี่ปุยก็โทรมาจน 5 ทุ่ม รู้สึกง่วงๆเลยวาง แล้วโดนอาจารย์ด่าด้วยไงเลยวาง อันหลังนี่เหตุผลหลัก อ่อคืนนี้ไอ้ปัดมันมานอนด้วย พอเราวางโทรศํพท์ไอ้ปัดมันก็คุยบ้าง เสียงดังไปไหนวะมึง - -“ พอเคลิ้มๆไป ตื่นมาอีกที เที่ยงคืนกว่าละ อ้าวไมกุนอนอยู่คนเดียววะ ดุอีกทีนังปัดมันไปนอนเตียงมันซะละ เห้อ คืนนี้นอนไม่หลับ ขั้นรุนแรง มองนาฬิกาทั้งคืนเลยๆๆๆ
21 มีนา 50 ตื่นมาตี 5 ครึ่ง ยังไม่ได้อาบน้ำเพราะเค้าบอกว่า เดี๋ยวส่องนกเสด จะให้อาบ ก็แต่งตัวลงมา เดินเล่น กับ แก้ว กิ๊ก และปัด ก็ไปส่องนก เจอแค่ตัวเดียวหว่ะ นกขุนทอง เห้อ ให้พวกกุเดินซะเหงื่อแตก กลับมาก็กินข้าว อาบน้ำ เสดก้ไป เดินป่าต่อ เดินประมาณ 2 ชม. ได้ แรกๆนี่เดินไปคุยไป หัวเราะกันระรื่น หลังๆกุเริ่มไม่คุยกะใครเพราะเหนื่อย 555+ พอเดินไปสักพักใหญ่ ก้ถึงจุดที่เค้าให้พักทานข้าว ก็สวาปาม ใส่ซะ ก็หิวนี่หว่า เอิ๊กๆ มาเดินป่าโคดอยากเจอทากดูดเลือด แต่พี่แกไม่โผล่มาให้เห็นเลย เซงๆ พอตอนเดินออกจากป่า ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ชื่อ อาร์ม She is a nutty. ว่าง่ายๆเป็น ตุ๊ดนั่นเอง นิสัยฮาดี กุชอบหว่ะฮาดี อ่านะ เดินไปเรื่อยมันก็นานเหมือนกันอ่า ข้าวที่กินเข้าไปแทบจะย่อยหมดและ ก็ไปเจอร้านขายขนม ก็แวะพักหาน้ำกิน แล้วพอออกจากร้าน อาจารย์เข้าก็โบกรถที่ผ่านมา ให้เพื่อทดเวลา 555+ แต่คือซวยซ้ำกำซ้อน เค้าส่งแค่ครึ่งทาง เห้อ เดินไปเรื่อยๆ ก้มีรถกระบะคันนึงผ่านมา ให้พวกเด็กที่มาค่ายเต็มคันรถ ตอนรถขับผ่านมันตะโกนว่า ไปด้วยกันไหม ให้กุขึ้นไปไง มีแต่ผู้ชายแถมแม่งเต็มรถแน่นขนาดนั้น อันนั้นก็ยังไม่ค่อยฉุน แต่นังอาร์มมันนั่งอยู่ด้วยๆแม่งๆ ทรยศพวกชั้น 555+ พอตอนเย็น เค้าก็ให้เล่นเกม ตบแปะกับเพื่อนอ่า แล้วก้ต้องเป็นเพื่อนต่างโรงเรียน ตบมือไปก็ต้องถามชื่อ นามสกุล โรงเรียน อ่าเราได้ เพื่อนใหม่ชื่อ เจมส์ กับ ไมเคิล แล้วก็ได้อีกเยอะๆๆ มีคนชื่อเหมือนกุด้วย แต่ว่าเค้าเป็นชาย และก็ดันอยู่สีเดียวกัน อ่านะ ปาล์มมันได้ฉายาจากไอ้ปัดว่า โพไซดอน เพราะตอนที่เดินป่า ไอ้ปัดมันแอบปิ๊ง โพไซดอน ตอนแรกไม่รุชื่อไง แล้วคนนี้มันใส่ เสื้อลาย โพไวดอน ก็เลย อ่านะ 555+ ตอนกลางคืนคุยกับพี่ปุย คุยเสดก็สลบ เลยทีเดียวเหนื่อยมากๆ 22 มีนา 50 ตื่นเวลาเดิม วันนี้เค้าให้แบ่งกลุ่ม เป็น 3 กลุ่ม อยู่กลุ่มแรก ฐาน 1 ฟังเทศน์หนุกมากๆ หลังๆแอบร้องไห้ ฮื้อๆ ซึ้ง ฐาน 2 เค้าให้ขึ้นไปบนรถบัส พอขึ้นไปในรถ ก็จะมีโน๊ตบุ๊ค วางไว้ที่นั่งละเครื่อง เค้าให้หาข้อมูล นั่งอยู่ 2 ชม.ได้ เมื่อย เมื่อย และ มึน ปวดหัว เฮ้อ แล้วพี่ปุยก็โทรมา วันนี้แม่งทะเลาะกัน เห้อ แล้วก็ไปนั่งเล่นไพ่ กับพวก เจ๊ มิ้น ปัด เอิง มุก เล่นไปด้วย กดโทรศัพท์ไปด้วย กว่าจะเลิกก็ ตี 1 กว่า ก่อนจะล้มตัวลงนอน ก็กดโทรหาพี่ปุยอีกที
23 มีนา 50(เนี่ยกำลังพิมไปง้อ พี่ปุย ไป555+) ตื่นสาย เพราะนอนดึก วันนี้ไปโรงเรียนนายร้อย จปร. ไม่หนุกเลยเพราะ ไม่เจอนายร้อย 555+ กดหา ตาปุย เกือบตลอด ก็รับครั้งนึง เลยไม่อยากกวน เพราะเค้าบอกว่าเรียนอยู่ อ่านะ กลับมาที่ค่ายก็มาซ้อมละคร กุเล่นเป็น หางปลา กิ๊กเล่นเป็น หัวปลา 555+ โทรศัพท์โดนไวรัสหว่ะเจ๊ง ดับๆติดๆ คืนนี้ก็คุยกับพี่ปุยแต่อุปสรรคมันเยอะเหลือเกิ๊น กว่าจะได้คุยกัน เกือบโดน โกรธซ้อนโกรธ 555+ คืนนี้ไอ้ มิ้นมันชวน เล่นไพ่ เลยบอกว่าไม่ไหวหว่ะ เพราะมันดึกละ เกือบตี 1 ได้
24 มีนา 50 กลับบ้าน เย้ๆ ทุกคนต่างพากัน แลกเมลล์ แลกเบอร์อ่านะ เพื่อนกุขายออกไป 4 555+ Create Yours @ NackVision
Zangy Comment Graphics TubTao March 02 Heaven's treeวันนี้แอบมาอัพอะไรนิดนึง
วันก่อน เดียร์เอาซีรีย์มาให้ดู เรื่อง Heaven’s tree หนุกมากๆอ่า ไม่เคยบ้าเรื่องไหนขนาดนี้
ต้องดูเอง แต่ดูเรื่องนี้โคดเปลืองน้ำตาอ่า แม่งเศร้าอะไรปานฉะนี้
อยากให้มีคนที่รักเรามากๆ เหมือนในเรื่องนี้เจงๆ
เพราะเอก เท่ดีหว่ะ ส่วนนางเอก น่ารักมากๆ ต้องดูๆ
ใครยังไม่ได้ดู เดี๊ยว ช่อง7 จะเอามาฉาย ต่อจาก My girl
เย้ได้ดูอีกรอบ 555+
วันนี้เอาเพลง เรื่องนี้มาใส่สเปซ และก้เอาเอ็มวี มาให้ดูด้วย
ไปและ ง่วงๆ พรุ่งนี้วันเกิดแม่ ต้องไปทำบุญแต่เช้า
ไปและๆๆ
P.S.
- กว่าจะดูครบ 10 แผ่น ตาบวมมากๆอ่ะ ปวดกะบาลโคดๆ
- แต่ก็อยากดูอีกหว่ะ 555+
- คิดถึง มากๆนะเฟ้ย กลับมาเร็วๆได้ไหม
ไม่ได้คุยกันตั้ง 27 ชม. กว่าแล้วนะ
- 1 ปี 3 เดือน 12 วัน
February 25 ลันลา
November 18 ในที่สุดก็ครบ 1 ขวบ แว้ว
วันนี้เป็นวันครบรอบ อายุ 1 ขวบ
ตั้งแต่ที่อยู่โรงเรียนนี้มา ไม่เคยชอบใครนาน ขนาดนี้เลย อ่อ!..............ลืมไปว่าคนนี้ไม่ได้ชอบ แต่........ รัก !!!!
มีแต่คนสงสัย ทำไม กุอดทนจัง ตั้ง ปีนึง อ่านะมันเป็น เหตุผลของ ใจ
โห้ย นาน เหมือนกัน หว่ะ ปีนึง แต่ก็ รัก รัก เธอ ไม่มีหมด รับรอง ไม่มี หมด นะจ๊ะ
 เมื่อวานนี้มีกีฬาสี เราอยู่สีม่วง ทำ พาเรดเต้น ชนะด้วย ฮุเล่ๆๆๆๆๆ เย้ๆๆๆๆๆ
ตั้งแต่ อยู่สีอื่นมานี่ไม่เคยชนะเลย ปีแรกนะเนี่ยๆ หลงนึกตั้งนานว่ากุเป็นตัว ซวยป่าววะ 3 ปี ไม่เคยชนะเลย 555+
พอหมดกีฬาสี แล้วมันก็ใจหาย เนอะ ปกตินี่กลับบ้าน 6 โมง ทุ๊กวัน เห้อ ๆ ใจหาย เหมือนอะไรมันขาดหายไป
มีคนบอกให้ ปีหน้ากุลง สมัคร ประธาน อ่านะ พวกมึงเอาไรคิดกัน
ทำไมวันนี้รู้สึกเหงาจังว้า เห้อ เซง เหงามากๆ เลยมานั่ง อัพสเปซ เห้อ เซง
ไม่รุ จะ อัพไรละหล่ะ โอ้ย เหงาโคดๆๆๆๆๆ ไม่ไหวละ
- มันเป็นความเหงา ที่พูดไม่ถูกจิงๆ เหมือนอะไร หายไป ซักอย่าง
- ขนาดคำพูดของตัวเองยังลืม มีแต่คนลืม เรื่องของเรา เศร้า
- โดดเดี่ยว ตัวคนเดียว
- เวลาช่าง ติด จรวด เสียนี่กระไร
- รู้สึกสียดายเวลา ทำไมกุเป็นคน ปากไม่ตรงกับ ใจอย่างนี้วะ อยากพูดไร ทำไมไม่พูด เห้อๆ
- เวลา 1 ปีที่ ทั้ง หวานและขม แต่ก็ จะอยู่อย่างนี้ ตลอดไป ไม่มีวันเปลี่ยน
- อดทน นะ ยัย ลูกหมู ทนมาได้ตั้งนาน กะอีเรื่องแค่นี้เอง ทนอีกนิด สู้ๆๆๆๆ 
- เห้ย ค่อย โล่ง กุหาที่ระบายได้ละ อั้นไว้ทั้งวัน
- เสมอต้น เสมอปลาย หน่อยนะ ใกล้ละหล่ะ สู้ๆ
- ขอบคุน สำหรับเวลาที่ดี ตลอด 1 ปี
- ยังไงก็ รู้สึกเหงา ใครก็ได้ โทรมาชวนกุคุยที เด๊ะ
October 12 Goong
September 27 ปิดเทอมแล้วเฟ้ย เซงจัด
ไม่มีไรทำ เลยโว้ย
เดี๋ยวนี้เริ่มปลง กะชีวิต มีคนส่งเมลล์มาให้อ่าน โคดตงเลย ลองอ่านดู
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว
###### ###### P.S. - เดี่ยวนี้เริ่มปลง
- ต้องผอมให้ได้
- อยากไปเที่ยวโว้ย
- รักเค้าแต่เค้าไม่รักเรา เรื่องเดิมๆ
- หาคนพาไปเที่ยวอยู่ใครว่าง มาอุปถัมที 55+
September 08 ผิดที่เราเจอกันช้าไป............. ฉันไม่เคยคิดจะให้ใครมาแทนที่ใคร เมื่อฉันต้องเดินจากใครคนหนึ่งมา
เพราะฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ใช่ว่าลมหายใจจะหมดเสียเมื่อไร
ชีวิตต้องก้าวต่อไปเสมอ.........
นึกอยู่แล้วหล่ะว่ามันตอนจบมันต้องเป็นเเบบนี้ สุดท้ายคนที่เจ็บก็เป็นแค่ชั้นคนเดียว
แต่ก้ต้องขอขอบคุณละกันนะ ที่เธอยังเคยมีใจให้กัน ถึงแม้จะจริงใจหรือไม่ก็ตาม
ขอบคุณที่ทำให้นึกว่าเราสำคัญ สำหรับเธอ
แต่เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นหน่ะ เราไม่เคยนึกโกดหรือเกลียดเธอเลยแม้แต่นิดเดียว
มันกลับทำให้เรารักเธอมากขึ้นทุกที จริงๆเรารู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วหล่ะ ว่าเธอกับเค้ารักกันมาก แต่เราก็ชอบหลอกตัวเองเสมอมา
เรายอมรับว่าเราคงลืมเธอไม่ได้หรอก เพราะเราก็เคยลองทำมันมาหลายครั้งแล้ว ปากก็บอกว่าเราไม่ได้รัก ไม่ได้สนใจเค้า แต่พอเห็นเธอที่โรงเรียน เราก็อดมองและก็อมยิ้มไม่ได้
ต่อจากนี้เราคงไม่ได้คุยกันอีกแล้วหล่ะมั้ง แต่ไม่ว่าจะยังไงนะ ขอให้เธอจำไว้อย่างนึง
จะไม่มีคำว่าเกลียดเธอจากปากของเรา
มันคงจะมีแต่คำว่ารักเท่านั้นที่ชั้นจะพูดออกไป ไม่ว่าจะกี่เดือนหรือเป็นปี เราก็จะรอนะ รอไปเรื่อยๆถึงแม้ สิ่งที่เรารอจะนานแค่ไหน เราก็จะรอ
สุดท้ายๆ รักกันให้ดีๆนะ มีไรก็คุยกันให้เค้าใจ เธอห้ามนอกใจแฟนอีกนะ มีความสุขมากๆหล่ะ เห็นเธอมีความสุขกับเค้าเราก็พลอยดีใจไปด้วย You don't have to love me back I'm happy Just loving you. มีไรจะปรึกษาก็โทรมาได้นะ น้องคนนี้ยินดีเสมอ สิ่งที่เราคิดมันคงไม่มีทางเป็นไปได้เลย เราจะไม่ขอตัดใจจากเธอนะ แต่จะคอยเฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ I have only one love, only you, I can't make any changes แต่ก็จำไว้ว่า เรารักเธอเสมอ(I still love you forever.) นี่พูดจากใจจริง ทุกเรื่องราวของเธอเราจะไม่มีวันลืมนะ เราจะรอแค่เธอจิงๆนะ
August 12 ทำไปเพื่อ...ในเมื่อเค้าไม่ได้รัก
 <>June 25 ไปเข้าค่ายพุทธบุตรมา
May 15 I want to go back again.Hello My friend
Today I go back to school,I very boring because the weather very hot.
เซงหว่ะแม่ง เปิดเทอมละ แอบเบื่อ
วันนี้จะมาเล่าเรื่องที่ไปญี่ปุ่นให้ฟัง คร่าวๆ นะจ๊ะ เด็กๆ
พอเครื่องบินมันจะลงจอดอ่า แก้วหูนี่แบบแทบแตก อื้อแบบไม่ได้ยินคนเค้าคุยไรกันเลย เซง
เสดแล้วก็ มาขึ้นรถบัส ตอนเก้าออกจากประตูที่สนามบินนี่แบบ เหมือนข้างนอกติดแอร์ ข้างในไม่ได้ติดไรประมาณนี้
พอเสดก็นั่งรถเข้าโตเกียว ไปที่โอไดบะ แจ๊กพ๊อตมากอ่ะ เจอ นักเรียนม.ต้นม.ปลาย ทั้งชายและหญิง
แต่มองแต่ชายอ่านะ 555+ น่ารักโคดแก้มแดงๆ กรี๊ด เหมือนหลงเข้ามาในการ์ตูนญี่ปุ่นหว่ะ
เสดแล้วก็ไปกินข้าว แล้วก็นั่งรถไปที่ โตเกียวโจกักคัง เกิร์ลไฮสคูล ไปเจอโฮสตอนประมาณ 4โมงเย็น
โฮสน่ารักโคดๆ แล้วก็ไปที่บ้านโฮส ตกใจเลยหว่ะพอเดินไปถึงรถ แม่งเบนซ์ อ่ะ ไฮโซ
พอไปถึงที่บ้านกุนี่แบบอึ้ง หรูไรขนาดนี้ มีห้องรองเท้า ทีวีพาสม่าจอยัก และแบบ ห้องนู๋ริโกะ
เสื้อผ้าเยอะมาก แบนเนมยกทัพมาได้มั้ง แล้วซัก แปปน้องชายเค้าก็กลับมาบ้าน แม่เจ้าน่ารักอ่ะ คนนี้จองได้มะ5555+
เสดแล้วพอเช้าวนรุ่งขึ้น เดินไปโรงเรียน หนาวๆ ดีหว่ะชอบ
ชั่วโมงแรกเรียน สังคม นั่งหรอเอ๋ออ่าฟังไม่รุเรื่อง ญี่ปุ่นล้วนๆ
ชั่วโมงสอง ศิลปะ ค่อยยังชั่ว เรียนวาดรูป
เสดแล้วก็ไปซ้อมรำ ตอนสแดงจิง แอบฮา เค้าขำกันใหญ่เลย 555+ (ขออธิบายหน่อยคนญี่ปุ่น หัวเราะดังมาก ฮาโคดๆ)
เสดละก็ไปเปลี่ยนชุด ไปดูชมรมต่างๆของที่โรงเรียน ที่ไปดูมีชมรมชงชา ชมรมภาษาอังกฤษ ชมรมทำอาหาร
แล้วก็กลับบ้าน กะริโกะจัง กลับไปบ้านปุป ปู่กับย่าริโกะมา เค้ามาทำอหารเย็นให้กิน อร่อยดีอ่า อิ่มมากๆ
แล้วก็ เล่นไพ่ กับแม่ ริโกะ ชูทาโร่ มันโคดๆ ชูทาโร่แม่งฮาแตก555+
แล้วก็เล่นตะกร้อกะชูจัง(ชูทาโร่) อาดีหว่ะโหม่งกันไปโหม่งกันมา แล้ว แม่ก็ใช้ให้ไปทิ้งขยะ กะชูจัง
วันรุ่งขึ้นก็ไปเรียน ชั่วดมงแรก เรียนคอมพิวเตอร์ เรียนพาวเวอร์พ้อย เบๆ 555+
ชัวโมงสองเรียน คันจิ โอมาก๊อด งง งง งง งง โคดๆ สุดๆ
แล้วก็ไปพักที่ห้อง แล้วก้ไปกินข้าวกะเพื่อนชาวญี่ปุ่น(โฮสเราห่อข้าวกล่องมาให้ทุกวันเลย)
แล้วก้ไป ฮาราจุกุ มันโคดเดินช๊อปปิ้ง ได้เสื้อมาตัวนึง สวยดีจัง
พอกลับไปบ้านคุน ปู่กับคุนย่าก็มาอีก ทำอาหารให้กิน แล้วก็ถ่ายรูปครอบครัว แล้วกุก็มานั่งเล่นเอ็มที่ห้อง
พอวันเสาร์ ตอนเช้าทำข้าวกินกะริดกะ พอสายๆไปตีแบท กะริโกะจัง ตอนกลางวันไปกินทาโกยากิ กะ ริโกะและชูจัง
อร่อยๆ เสดก็กินติม เรากินรส ช๊อคชิพ ริโกะกินรส เลมอน ชูจังกินรส มิ้นช๊อคชิพ อร่อยดีจังหนาวกินติมเนี่ยนะ 555+
แล้วก็ปั่นจักยานกลับบ้าน ไปเที่ยว ชิบูย่า กะฮาราจุกุ กะแม่ เพราะริโกะไปเรียน พอตอนเย็นริโกะมา ก็ไปเดินด้วยกัน
ที่ 108 มันคือตึกที่ขายเสื้อผ้าแล้ววัยรุ่นชอบเดินกัน แล้วก็ไปรอชูจัง พอชูจังมา ก็ไปกิน ราเมงกัน อร่อย ซู้ดๆ
วันอาทิตย์ก็ไปดิสนีย์แลนด์ ฝนตกอ่ะปอยๆ ทั้งวันเลย แต่ก็หนุกมาก
วันจันทร์ ก็ไปเที่ยวกะทัวร์ ตอนลากะโฮส แม่งร้องไห้เลยอ่ะ บ๊ายบาย ริโกะ โอกาซาน ชูจัง นู๋น้อย
เฮ้อ พอกลับมาไทย แอบเซง อยากกลับไปอีกครั้ง กุหลงไหลประเทศนี้จิงๆหว่ะ
P.S.
-แล้วเจอกันนะคะ โอกาซาน โอโตซาน ริโกะจัง ชูทาโร่คุง
-พี่ปุยถ้าอ่านนี่แล้วช่วย เมลล์หรือโทรมาหาเค้าด้วยนะ มือถือเป็นไรวะพี่ปุย
-ยายปุย ซอยผมซะแรงเชียวนะ ย้อมด้วยป่ะเนี่ยมันแดงๆ555+
March 09 กองพันทหารม้าที่30 ค่าย พรมโยธีเห้อๆๆ
เพิ่งกลับมาจากเข้าค่าย ปวดขาชิบป่ง แต่ก็สนุกโคดๆ
วันแรก
ที่ไปถึง 6 มีนาคม 2549 ประมาณ 11.30
พอลงจากรถ ทหารแม่งก็โหดเลย [ทหารมี 2 พวก 1. ผ้าพันคอดำมี 3คนมั้งถ้าจำไม่ผิด เป็นครูปกครองคอยสั่งทำโทษ
(กองเราได้ครูชื่อปลั๊ก) 2. ครูประจำกอง คอยดุแลตามกอง (ของเราได้ครูชื่อ พงษ์) ]
จำได้ว่ามีคนนึงมาตะโกนใส่หูบอกว่า เข้าแถวๆ แล้วก็ไปเปิดกอง
จากนั้นเค้าก็ให้ไปลอกปากเสือ แม่งโดน ทหารเอาลิปติกเขียนหน้าเต็มเลย เละโคด เพื่อนเรานี่เป็นงิ้วเลย
แล้วก็กินข้าว มื้อแรกไม่ค่อยหร่อยเลย หมูไรก็ไม่รุ
จากนั้นก็กลับมาเข้าแถวอีก คราวนี้เค้าให้แบ่งเป็นกองๆ แม่งโคดโหดด่าๆๆๆโหดโคด
พอแยกเป็น 6 กอง เราได้อยู่กอง 1 เค้าก็เลือกหัวหน้ากัน ให้นับเลข 1-13 แต่แม่งไม่ได้เรียงแล้วแต่ทหารชี้
พอถึงเลข 13 เค้าก็ชี้มาที่เรา อ้าวมาตกที่กุ ไรวะงง ก็เลยต้องพันผ้าพันคอสีแดงเป็นหัวหน้ากองไปโดยปริยาย
แล้วก็เข้าที่พัก เปลี่ยนเสื้อผ้า ให้เวลาน้อยโคด เร็วไงก็ไม่ทัน 555+
แล้วก็แยกย้ายกัน ไปเข้าฐาน มีฐานเข็มทิศ ฐานระเบียบแถว(โหดโคดป๋าอำ(อำมะหิต)
ฐานดำรงชีวิตในป่า(ฮาชิบหายครูเทิด) ฐานปฐมพยาบาล อีก2 ฐานเข้าไม่ทัน
แล้วก็มาเข้าแถว เค้าก้อธิบาย วิธีทำโทษ เรียกว่า อึ๊บ ครูเค้าจะสั่งว่า 5อึ๊บ เราก็ต้องขานรับว่า 5 อึ๊บ ไรเงี้ย
ก็กินเวลาเกือบเย็นๆ เค้าก็ให้ไปอาบน้ำ แต่เราไม่ได้อาบให้เวลา 15 นาทีเอง เลยไม่อาบแม่งเลย
เสดแล้วเค้าก็เรียก ให้ไปเข้าแถวทานข้าว เย็น ไส้กรอกกะต้มข่าไก่ หร่อยดีดีกว่ามื้อเมื่อกลางวัน
เสดแล้วก็ มืด เค้าก็ดับไฟหมดเลย พาไปเดินในป่า ตอนเดินๆอยู่ในป่า
พวก ครูทหารเค้าก็แกล้งออกมาเป็นผี แม่งกรี๊ดกันใหญ่ เราด้วยหล่ะ 555+ แม่งตกใจ
ฐานแรก
เค้าก็ให้เข้าบ้านทรายทอง ทีละ 5 คน พอเข้าไปเค้าก็แกล้งทุบหลังคาบ้าง เอาไรปล่อยลงมาบ้าง
น่ากลัวเหมือนกัน 555+
ฐาน 2ล้วงๆในไห ให้บอกว่าเป็นอะไร
ไหแรกน้ำเย้นๆ มี ถั่วฝักยาว ไรเต็มไปหมด
ไห 2 รู้สึกว่าจะเป็นปลามั้ง ลื่นๆ เหอะๆ
ฐาน 3 ดมๆ
เค้าให้ดมในขวดว่ามันคือไร
ฐาน 4
ชิมๆรส จำได้เลย
จาน 1. กะปิ 2. มะขามเปียก 3. ผงมาม่า 4. เกลือ 5. ต้นหอม 6. น้ำตาลปี๊ป
กะปิอร่อยดี 555+
หมดละ แล้วเค้าให้ไปอาบน้ำนอนภายใน 20 นาที แต่กองเรามันช้าเค้าเลยให้มาทำโทษ จนถึง ตี 1 ได้
กว่าจะได้นอน ง่วงหว่ะ แต่คืนแรกก็นอนไม่หลับ แม่ง
วันที่ 2 7 มีนาคม 2549
ตื่นตอน ตี 5 ครึ่ง ทหารมาปลุก เหอะๆ ให้ลงไปเข้าแถว แล้วให้มาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็น ชุด ยุวกาชาด
แต่เราก็ไม่ได้อาบอีก555+ มันไม่ทันจิงๆ เสดแล้วก็ไปทานข้าว
ข้าวกับ กุนเชียง ไข่พะโล้ แต่เค้าสั่งให้เอากุนเชียงใส่เป๋าเสื้อไว้กิน ตอนเดินทางไกลก็ต้องใส่ไป 555+
กินเสดก้ไปเดินทางไกล เหนื่อย เมื่อยมากๆ แต่เก็มีพักให้ทานน้ำเรื่อยๆ พอเดินไปถึง ตึกร้าง ทหารเค้าก็รออยู่
เค้าสั่งให้เอาผ้าพันคอมาปิดตา แล้วบอกว่าจะพาไปดุสิ่งมหัศจรรย์อันดับ 11 ของโลก แล้วก็เดินจูงมือเพื่อนไป เรื่อยๆแล้ว
ก็เจอเชือก เดินจับเชือกไปเรื่อยๆ จนสุดทาง ครูเค้าก็เอา ตัวไรไม่รุมาให้จับเราก้จับไปแล้วเค้าก็พาไปให้นั่งจับไรไม่รุ
บอกว่าจับไว้ดีๆนะ ไม่งั้นเดี๊ยวงูมันมากัด 555+ จากนั้นเค้าก้จูงมือเดินออกมาให้เปิดตา555+
แม่งไม่ได้ไกลจากตึกร้างนั้นเท่าไหร่ ครูแม่หลอก แล้วก็ยืนดูเพื่อนไอ้พวกที่ยังไม่เปิดตา ฮาชิบหาย ครูเค้าสั่งไรแม่งก็ทำ
สั่งให้ข้ามกิ่งไม้ก็ข้าม 55555+ จากนั้นก็เดินขึ้นเขาต่อ แล้วก็เดินไปเรื่อยๆ จนมาถึงทะเลสาบเค้าก็ให้หยุดพัก ทานข้าว
คะน้าหมูกรอบ กะไก่ทอด แล้วเค้าก็บอกให้เอากุนเชียงออกมากิน แต่เราไม่ได้กินให้หมาไป 555+
แล้วก้มีรถบัสมารับ ดีๆเมื่อยๆ 555+
จากนั้นเค้าก็ให้ไปเปลี่ยนชุด เปลี่ยนเสดก้ไปเข้าฐาน
ฐาน1 ให้ไต่หอลงมาอ่า เหมือนลงเขา เราเล่นด้วย มันดี ครูปลั๊กแม่งโหด
ฐาน 2 ยิง ปืน ยิงๆๆ หูอื้อมากๆ
ฐาน 3 นั่งรถ ถังมาสนามขี่ม้า ได้ขี่ม้าด้วย ม้าตัวสีน้ำตาลดำชื่อ "ขุนศึก" น่ารักจัง
ฐาน 4 นั่งรถถังอีก รอบ 1 มันโคด
แล้วเค้าก็ ให้ ไป อาบน้ำ มั้งนะจำไม่ค่อยได้ แต่คราวนี้เราอาบแล้วนะ สระผมด้วยอย่างเร็ว
แล้วก็มาทานข้าว พะแนง กับ ไข่ต้ม หร่อยดี แต่เผ็ดจัง เหอะๆ
แล้วก็ไปเล่นรอบกองไฟ กองเราแสดงเรื่อง "กระดุ๊กกระดิ๊กกระด๊อกกระแด๊ก" เหอะๆ เล่นไม่ได้เรื่อง
แล้วเค้าก็มีให้เล่นเกม กองละ 2 คน เราก็ออกไป เล่นคล้ายๆกลับเก้าอี้ดนตรี แต่ว่าพอเพลงหยุดเค้าให้หยุดอยู่กับที่
แล้วรอฟังคำสั่งเช่น ให้ไปเอาแบงค์ 20 ที่อาจารย์ แล้วพอได้ก้ต้องวิ่งกลับมานั่งที่เก้าอี้ให้ทัน
มีอยู่คำสั่งนึงให้ไปปะแป้ง ครูปกครองประจำกอง(ครูปลั๊ก)เราก็ไปปะเค้า แล้วก็กลับมานั่ง
จนเหลือ 2 คนสุดท้ายคือ เรากะเพื่อนอีกคน เค้าให้ไปปะคนคุมเครื่องเสียง เราก็ไปแล้วก็วิ่งกลับมานั่ง
นั่งลงไปแล้วด้วยอีกคนแม่งวิ่งมาชน เราล้มเลยแม่ง แล้วไอ้คนนั้นมันก็นอนไปเลย รู้สึกว่าเหนื่อยหายใจไม่ทันมั้ง
ไรประมาณนี้ ครูเค้าเลยให้ชนะ 2 คน ได้ตังมา 50 บาท เหนื่อยแทบตาย 555+ แต่ก้เอาเหอะ
พอรอบกองไฟเสด ครูปลั๊กเค้าก็เดินมาสั่งให้เข้าแถว แล้วถามว่า ใครมาปะแป้งครูวะออกมาดิ๊ เราก้เดินออกไปเค้า
ก็ถามว่าชื่อไร เราก้บอก "ปาล์ม" แล้วเค้าก็เทแป้งให้เราทาหน้าตัวเอง
แล้วครูเค้าก้พาเดินก่อนนอน รอบ ที่พัก กอง 3-6 กว่าจะได้นอน เมื่อมาก ก่อนนอน โดนทาแป้งอีก รอบ เหอะๆ
แล้วก็ไปนอน หลับสนิทไม่รุเรื่องไรกะเค้าเลย เห้อ ง่วงๆ
วันสุดท้าย 8 มีนาคม 2549
พอตอนเช้า ครูปลั๊ก เค้าก็มาปลุก ตี 5.45 แล้วเค้าก็ให้เปลี่ยนเสื้อผ้าแปรงฟัน
เสดก้มาเข้าแถว เจอครูไรไม่รุแม่งดหดกว่าครูปลั๊กอีก แล้วก้โดนกอดอกันร้องเพลงโรงเรียน ไปจนถึงที่กินข้าว
แล้วก้รับถาดข้าว ลูกชิ้นกะ ต้มฟักไก่ ร่อยดีเหมือนกัน 555+ แต่กว่าจะได้กินนานมาก
พอเห็นครูปลั๊กเดินมาโคดดีใจได้กินซะที เห้อ
แล้วก้ไปเข้าฐานอีก เล่มเกม
ฐานแรก นั่งฟังครูเทิดเล่าเรื่อง ตลก 555+
ฐาน 2 โยนลูกโป่งน้ำ
ฐาน 3 ไม่ได้ทำไร
แล้วเค้าก็ให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุด ยุว แล้วยกกระเป๋าลงมา
แล้วก็ ขึ้นไปทำความสะอาด ที่พัก
แล้วก็ลางกระเป๋า ไปที่โรงอาหาร กินข้าวมันไก่กับไข่ต้ม แล้วไปปิดกองร้อนแทบตาย อย่างกับทะเลทราย
เสดแล้วก้ร้องเพลงสามัคคีชุมนุม แล้วก็ไปไหว้ครูทหาร แอบเศร้าๆ
แล้วก้เดินมาขึ้นรถ กลับบ้าน ไม่ค่อยอยากกลับเลยหว่ะแม่ง อยากอยู่ต่อซัก2 วัน 55+
จบละค่าๆๆ...........................................................................
- คิดถึงครูปลั๊กหว่ะ คนที่ทำกุ ปวดขา
- ถ้ามีโอกาสอยากกลับไปอีกมันมากๆ
-รักเค้าแต่เค้าไม่รัเราเหมือนเดิม(อ่าจ๊ะ) March 04 ดองซะจนเหม็นเน่าหลังจากที่หายไปประมาณ เกือบเดือน
ไม่ใช่ไรหรอกดคดจะขี้เกียจอัพเลยแถม ใกล้สอบ ต้องอ่านหนังสืออ่าห่ะ
หลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเนี่ยนะ แม่ง มีแต่เรื่อง งงๆ มึนๆ ไม่คาดฝัน แต่ก็แอบดีใจ นิ๊ดนึง
แล้วเมื่อวันวาเลนไทน์ เป็นวันแรกในชีวิตเลยนะที่ไปโรงเรียนสาย เกิน 6.45 น. แม่งไปถึงโรงเรียน 7โมงกว่า
เพราะแม่ ตื่นสาย มองเวลา 6โมงเป้นตี 5 เลยนอนต่อ 555+
แล้วก็มีอีก ถ้าจำไม่ผิดนะ วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่ 17 ก.พ.
เรากำลังเดินอยู่กับไอ้เดียร์ ที่บัไดโรงอาหาร เดินๆอยู่ก้มีพี่ ม .ปลายมาวิ่งมาชน ไหล่ ซ้ายเรา อย่างเจ็บ
เราเลยหันไปขอโทษเค้า เค้าก็หันมาขอโทษเรา พอเราหันไปแม่งตกใจชิบป่ง แม่งพี่ปุยนี่หว่า เราเลยงงๆ
แต่พี่ปุยเค้าร้อง อุ้ย !!!! ไม่รู้ รังเกียจหรือไรนะ555+
พออีกศุกร์ 24 ก.พ.ต่อมา วันนี้สอบปริ๊ซซี่ เป็นเช้าวันศุกร์ที่ พูดแต่ละคำก็ท่องแต่ศัพท์ๆๆๆๆๆ เพราะแม่งจะสอบ
พอวางกระเป๋าเสดก็ไป เข้าแถว
ยืนๆอยู่เห็นพี่ปุย คุนไรกับเพื่อนเค้านั่นหล่ะ แล้วอยุ่ดีเพื่อนเค้าก็เดินมา
ถามเราว่า "ปาล์มปุยฝากมาถามว่าจะเรียนต่อม.4ที่นี่ป่าว" เราก้เลยตอบไปว่า " เรียน" ไรเนี่ยหล่ะ
ตอนนั้นแม่งพูดไรไปไม่รู้
ก็แค่นั้น.....................................................
-ใกล้จะไปเข้าค่ายแล้ว แอบดีใจและเสียใจ เพราะว่า กลัวผีหว่ะ แล้วก็ คิดถึงแม่ พ่อ พี่ ปู่ใหญ่ ปู่เล็ก
-17 เมษายน ค่อยๆคืบคลานเข้ามา ตื่นเต้น แต่อีกใจก็ กลัวๆ
-โคดคิดถึงเลยหว่ะ แม่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ February 04 Let Go!!! to Japan
โอ้มายก๊อด พระเจ้าเข้าข้างข้าแล้ว
สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แห่งความ เฮง เฮง เฮง
เมื่อ ศุกร์ที่แล้วไปสอบสัมภาษณ์ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนโจกักคัง ประเทศญี่ปุ่น
รอจนคนสุดท้ายนานมาก เกือบหกโมงเย็น(รอตั้งแต่4โมงเย็น)
ตื่นเต้นแทบตาย พอเข้าไปคำพูดแรกที่ออกมาจากปากอาจารย์เอื้อจิตคือ
" น้องน้อยของเรารอนานไหม" (ที่อาจารย์พูดอย่างนั้นเพราะว่ามีเด็กสุดที่มาสมัครคือม.3) ประมาณนั้น
แล้วอาจารย์ก็ถามว่าอยู่ห้องอะไร อยากไปที่ญี่ปุ่นมากไหม เราก็ตอบว่าอยากไปมาก
อาจารย์ก็ถามต่อไปว่า "แล้วถ้าไปที่นั่นคิดว่าจะได้อะไรกลับมาบ้าง" เราก็ตอบไปแต่จำไม่ได้และว่าไรมันตื่นเต้น
แล้วอาจารย์ก็ถามต่อว่า " แล้วทำไมถึงสนใจโครงการนี้ " เราก็ตอบว่า " I want to open the world for myself "
อาจารย์เค้าก็ หัวเราะแล้วก็ชมๆ ปรบมือให้ด้วย (คำตอบโดนใจ) จากนั้นอาจารย์ก็บอกว่าถ้าไปที่นั่น
คิดว่าจะแสดงอะไรให้คนญี่ปุ่นดู เราก็ตอบว่า รำวงมาตรฐาน แล้วเค้าก็ให้เรารำ เรารำเพลง " ดวงจันทร์วันเพ็ญ "
ตอนแรกแม่งร้องผิดเพลงอายชิบเป่ง 555+ ต่อมาก็ไปได้สวย อาจารย์เบญจพร ช่วยร้องด้วย อย่างฮา
ตอนแรกนึกว่า อาจารย์จะแบบเครียดกัน จิงๆอย่างฮาอ่าขำตลอด โคดๆ
ต่อมา..................................
อาจารย์ติดประกาศ คนที่สอบติด
วันนั้นเป็นวันพุธตอนเช้า เดินไปกินข้าวกับเดียร์ ปิ๊ง
มองไปที่บอร์ดเห็นกระดาษ สีฟ้า แปะอยู่ มองหัวข้อเขียนว่า
"นักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนโรงเรียนโจกักคัง..."
มองไปที่ชื่อ คนที่สอง เขียนว่า
" นางสาว ดรุณี ภวค้าเจริญ ชั้น ม.3/8 "
ใช่กุป่าววะ (อาจารย์นู๋ยังเป็นเด็กหญิงอยู่ค่ะ555+)
แม่งโคดดีใจ แม่นู่ สอบติด เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หลังจากนั้นพอมาวันศุกร์
เรียน อังกฤษ อาจารย์ นิ่มนวลอยู่
อาจารย์เค้าก็พูดเรื่อง โรงเรียนเราไม่มีระเบียบนักเรียนซอย ผม ไรเงี้ย ขอให้ห้องเราเปลี่ยนแปลงทรงผม
เพื่อโรงเรียนไรเนี่ยหล่ะ เราก็เลยบอกอาจารย์ "อาจารย์นู๋ว่าซื้อวิกมาใส่เลยไหมคะ "
อาจารย์เค้าว่าเรา " แกนั่นแหล่ะไอปาล์ม ผมไหนดูดิ๊ "
เท่านั้นหล่ะอยู่ดีๆก็มี อาจารย์เปิดประตูเข้ามา (จำไม่ได้ว่าอาจารย์อะไร) ถามว่า " ขอพบ ดรุณีหน่อยค่ะ "
เราก็งงโคด ชั้นไปทำอะไรไว้วะ(นึกในใจ) อาจารย์นิ่มนวลเค้าก็พูดกะอาจารย์คนนั้นว่า
"เนี่ยเค้ากำลังสัญญาว่าจะเปลี่ยนทรงผม....ให้ถูกระเบียบ"
อาจารย์คนนั้นเค้าก็พูดว่า ดีเลยค่ะนี่เป็นเรื่องดี (โล่งเลยตู) อาจารย์เค้าบอกว่า
เราได้ทุน บุตรผู้ทำคุณประโยชน์ให้กับประเทศชาติ โอ้มายก๊อดพ่อชั้นไปทำไรไว้วะ
ได้ทุนมา 10,000 บาท เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จบละนะคะ บ๊ายบาย
 - ขอขอบคุณคุณยายสุดที่รักนะคะ ถึงยายจะไม่อยู่แล้วแต่หนูก็เชื่อว่ายายช่วยหนูได้นะคะ
- ชมพู แดง ต้อนรับ วันแห่งความรัก
- ตอนนี้กำลังประหยัด เดี๊ยวไม่มีตังซื้อของฝากให้เพื่อน
- เรายังรักเธอเสมอ ถึงแม้จะไม่ได้คุยกันแล้วก็ตาม
- Let go!!! to Japan......
January 20 กลับสู่จุดเริ่มต้น ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
สัปดาห์นี้เป็น สัปดาห์แห่งความ เศร้า โคดๆ
ย้อนเวลาไปเมื่อวันอาทิตย์นะจ๊ะ
วันอาทิตย์
โทรไปหาพี่ปุย ได้คุยกะพี่เค้าละ เห้อหลังจากไม่ได้โทรไป 2 วัน
วันจันทร์
วันนี้หยุดวันครู โทรไปหาพี่ปุยแต่ เป็นคนอื่น รับ มารู้ตอนหลังว่าเป็น พี่เกศ เห้อ
วันอังคาร
วันนี้รู้ คะแนน อังกฤษ แต่น แต้น แต๊น เตม 20 ทายซิทายๆ ได้เท่าไหร่ ----------------------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------------------------------------- ----------------------------------19----------------------------------------- คุยกับพี่ปุย ตอน 2 ทุ่ม เค้าก็ถามเราว่า เมื่อวาน ใครรับโทรศัพท์ แล้วเค้าพุดว่าไรบ้าง อะไรประมาณนั้น
วันพุธ
ตอนเยนโทรไปหาพี่ปุย แต่เค้าก็ไม่รับซักที พอเราวางหู โทรศัพท์ก็ดัง เราเลยรับ
รู้สึกว่า พี่เกศจะโทรมา เค้าบอกว่าขอสายปาล์ม เราก็บอกว่าพูดอยู่ เค้าก็บอกว่าโทรมาหาปุยทำไม
แล้วคุยอะไรกันเราก็บอกว่า เรื่อยอ่าค่ะ เค้าก็บอกว่าพอดีแฟนปุยเค้าไม่ชอบไม่ต้องโทรมาละนะ เราก้บอก อืมๆ
วันพฤหัสบดี
เจอพี่เกศที่ใต้ เทพรัตน กับเพื่อนเค้า เค้ามองเรากันทั้งกลุ่มเลย เปนไรว้า งง ๆ ยังไม่ได้ทำไรให้เลย แต่ก็ไม่ได้สนใจ
วันนี้เหนพี่ปุย ไม่ค่อยบ่อย แต่ทุกครั้งที่เหน ก็จะชะเง้อ เห้อ
วันศุกร์(วันนี้)
วันนี้ไม่มีอะไรเท่าไหร่ ส่วนมากจะ นั่งหัวเราะกับเพื่อน แล้วก้เบื่อๆ
วันนี้รู้สึกไงไม่รุ มันเหมือนอะไรขาดหายไปในชีวิต ใจมันหายๆ ยังไงไม่รุ เหมือนของที่รักกำลังจะจากไป
เหมือนกับว่าจะไม่มีพรุ่งนี้อีกแล้ว โลกจะแตกไรประมาณนั้น
ตอนเยนคลายเครียด ไปช้อปแหลกๆๆ หมดไป เกือบพัน กางเกงแม่งตัวละ 600 แต่ก็โคดแนว (ชั้นเกิดมาเพื่อสิ่งนี้)
กลับบ้านมาโดนแม่เทศเลย จนบัดนี้แม่ก็ยังไม่คุยด้วยเลย เสดแล้วก้โดนหมาที่เลี้ยงกัด (ไปแย่งของมัน)
เท่านั้นหล่ะ ปล่อยโห เลย อั้นมาทั้งอาทิตย์ ไม่ไม่มีใครรักชั้นเลยวะ แม่ยังไม่อยากคุยด้วยเลย แล้วใครมันจะมาแยแสเรา
- ฝากกลอนนิซนึง หัวกะโหลก โขกกำแพง มีดแทงปอด ฟาดด้วยน๊อต ทุบด้วยชาม ตามด้วยไห จิ้มด้วยพริก โรยด้วยเกลือ ลนด้วยไฟ ---------------ทำอย่างไรก็ไม่หาย คิดถึง เธอ---------------
- หวังว่าอาจจะได้คุยกันอีกนะ พี่ปุย
- มีเรื่องจะเล่าใหห้ฟังเยอะเลย แต่ไม่อยากโทรไป (มีเหตุผลบางอย่างเพื่อความถูกต้อง)
- พรุ่งนี้หนุก แน่ วัน รวมญาติๆ ได้ไปกินของอร่อยๆแล้ว เย้ๆ
- กลุ้ม ใจโว้ยๆๆ เครียดมากกะเรื่องนี้(เครียดลงกระเพาะเลย) โอ้ยๆ ใครช่วยได้บ้างบอกที เหอะๆ
- ใครก็ได้ช่วย รับเรา ไปเลี้ยงที แม่ไม่คุยด้วย ( ทีแม่ยังซื้อกระเป๋า หลุยได้เลย) แต่นู๋ก็รักแม่เน้อ January 14 ไม่ว่าความพยายามจะขมขื่นเพียงใด ผลตอบแทนที่ได้ก็จะหวานชื่นเพียงนั้น
ได้เวลาอัพๆๆๆๆๆๆ เห้อ เดี๋ยวนี้ เริ่มขี้เกียจ นอนเร็วทุกวันเลย เซงมาก เบื่อๆ กะชีวิต
ก็อย่างว่าอ่านะ ชีวิตมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ555+
วันนี้ไม่อยากจะอัพยาว
เห้อๆๆๆ
อาทิตย์นี้ไม่ได้เรียนเลยอ่า แบบว่ากิจกรรมล้วนๆเลย แต่ก้ดีเหมือนกัน ก๊ากๆ
วันจันทร์
วันนี้ต้องเตรียมงานนิทรรศการ แต่ของยังไม่ครบเลยๆ ต้องออกไปซื้อกะอาจารย์ ปริญา ให้ตายเถอะ
ไปศึกษาภัณฑ์ แล้วก็ไป กินข้าวขาหมูตงดิโอล เส็ดแล้วไปสำเพ็งต่อ เดินจนขาลาก ของหนักด้วย
พอของครบก็กลับโรงเรียน เส็ดแล้วก็เริ่มทำฉากกัน เหนื่อยมากอยากจะบอก เห้อ แต่ก็เสดทันเวลา
วันอังคาร
วันนี้มีงานนิทรรศการ ไม่ได้อยู่ที่ซุ้มเลยเดินเตรดเตร่ ร่อนเร่ เจอ พี่ปุยหลายครั้งมาก ทักเค้าอยู่เหมือนกัน
แต่ทำหน้าเหมือนไม่อยากคุยเลยขี้เกียจคุย ด้วยละจำไว้ เห้อๆ
วันพุธ
มีนิทรรศการอีกเหมือนกัน แต่วันนี้มี การสแดงเยอะ
มีคอนเสิดด้วย เอเอฟ 2 มันส์ดีเหมือนกัน ไปขอลายเซนมาครบเลย (อยากให้ว่านมาอ่า)
วันพฤหัสบดี
------------------------------วันนี้หยุดเรียน เกิด ป่วยการเมือง-------------------------------
วันศุกร์
วันนี้แบกของมาเยอะมากเอามากินเลี้ยง
วันนี้ที่โรงเรียนมีจับสลาก แต่ไม่มีชื่อเลยว้า แต่ว่าสุดท้ายอาจารย์เค้าก็ใช้วิธีการโยนๆๆๆ ได้หมอนมา 2 ใบ
ขึ้นไปบนห้อง ไปเล่น เหยียบลูกโป่ง กินสุกี้ แล้วก้เเด้นกระจาย มันส์ ดี ร้องเพลงด้วย ฮาโคดๆ
วันนี้กลับบ้านเองไชโยๆ กลับกะไอเกล (มันมาแวะที่บ้านเรา) วันนี้นอนเรวมากๆ สองทุ่มหลับเปนตาย
วันเสาร์
ตื่นมาตอน 6 โมงเช้า อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน (ไปศาลฎีกามีงานวันเด็ก)
อยู่ที่ศาลจนถึง 11 โมงกว่าๆ กลับมาโรงเรียนแล้วก็ไปแวะเมเจอร์ ปิ่นเกล้า ได้เสื้อมา 1 ตัว
แล้วก็กลับบ้านมากินข้าวมันไก่ไหหลำ อร่อยมาก อิ่มด้วย
เส็ดแล้วก็ขึ้นไปดูหนังบนห้อง แล้วก็เผลอหลับไป ตื่นมาอีกที ห้าโมงเยน
จบละจ้า
สั้นๆแต่ได้ใจความ คิคิ
  - จะรักเธอเสมอไป
- เซงมากๆ เลขได้ 12
- จะวาเลนทายแย้ว ให้ช้อคแลตใครดีว้า
- ไม่ได้คุยกะพี่ปุย 2 วันละ
January 07 ถึงเวลาละทำไมการรักใครซักคนมันเหนื่อยงี้นะ
กับการที่ต้องวิ่งตามเค้าตลอดเวลา
แม้ว่าเค้าจะไม่เคยเห็น ความเหน็ดเหนื่อยที่เราทุ่มเทให้กับเค้าเลย
เห้อ...............................................
วันอังคาร
ไอเกลมาที่บ้าน ก็เลยไปเซนทรัลไปซื้อ กระดาษมาห่อของขวัญให้พี่ปุย
ออกมาเปนแบบนี้
วันพุธ
เอาเค้กไปกินที่โรงเรียน ตอนจะลงไปกินข้าวพี่ปุยโทรมา
เลยเดินไปเจอพี่เค้าตงบันได พี่เค้าเอาเงินมาคืน 40 บาท (เก็บขึ้นหิ้งไปละ)
เราเลยเอาของขวัญให้พี่เค้า พอตอนคาบว่างโทรไปหาพี่เค้า
เราลเยเอาเค้กให้พี่เค้าไปชิ้นนึง
เสดแล้วก็ไปเล่นซ่อนแอบใต้ตึก เทพรัตน
เหงื่อแตกเลยแม่ง
วันพฤหัสบดี
ตอนพักพี่ปุยเค้าเอาพระมาให้ เอาบุญมาแบ่งอะไรประมาณนั้น
หมู่นี้ไม่ค่อยมีไรตื่นเต้นเลย555+
ตอนกลางคืนก็คุยกะพี่เค้า พี่เค้าบอกว่า รูปแรเงาที่พี่เค้าวาดได้ขึ้นบอร์ดด้วย
วันศุกร์
เลยมาดูที่บอร์ด รูปไหนเนี่ย555+ ใครจะรู้
ไปดูบนโต๊ะที่พี่เค้าเอาลิควิดเขียนไว้
ตอนเช้าเข้าแถวที่วัดอาจารย์ประกาศ 10 อันดับโครงงานของแต่ละระดับ
มีเราด้วยแม่งเซงเลย ต้องจัดนิทรรศการ เหอะๆ แต่ไม่เปนไรกลุ่มไอ้เกลก็โดน 555+ มีเพื่อนละ
ตอนเย็นเจอพี่ปุยเราเลยทักเค้า ด้วยการตีทีนึง เค้าก็ตีกลับ
แล้วก็เจออีกที่โรงอาหาร เราถามพี่เค้าว่าโครงงานติดเปล่า พี่เค้าบอกว่าไม่ติด
แล้วก็พอตอน 4.30 ไปโทรหาแม่ ที่ตู้โทรศัพท์ เจอพี่แอนด้วย เลยถามพี่เค้าว่าพี่ปุยไปเรียนละหรอ
พี่แอนบอกว่า ซ้อมเต้นอยู่บนห้อง แล้วพี่แอนเค้าก็บ่นๆ ว่าไม่อยากเต้น ไรเนี่ยแหล่ะขำดี
เลยเดินไปดูกะไอ้อัน ไม่เหนพี่เค้าเต้นเลย นั่งดู ใช้ไม้คถา สีเราอีก เหอะๆ
วันเสาร์
เจอพี่เค้าหน้าโรงเรียนแต่เช้าเลย ใส่เสื้อกันหนาวสีแดงเข้มๆ (มันหนาวตงไหนเนี่ย)
แล้วพี่เค้าก็นั่ง สามล้อไปกะ เพื่อนเค้า หลายคนมากอ่านั่งไปได้ไงวะ
วันนี้ไปโยนโบว์มา ฮามาก ล้างท่อ 555+ แล้วก้ร้องเพลง ไพเราะที่สุด555+
ตอนเยนมีเดก ม.1 ดทรมา ถามเรื่องเพื่อน(มันแอบชอบเพื่อนเรา) งง เลยอยู่ดีๆแม่งโทรมา
โทรมา 2 รอบเลย รอบละชั่วโมง 555+
จบละ เมื่อย นึกไรไม่ค่อยออก
- ยัง รัก พี่ ปุย เสมอ เน้อ
- รักเค้าแต่เค้าไม่รักเรา(คงรู้นะ)
- อยากได้พีซีที
- หมู่นี้เครียดมาก ร้องไห้บ่อย รู้สึกท้อๆ เหนื่อยๆ
- อัพสั้นกว่าปกติมะ555+
- เมื่อไหร่จะ ผอมวะ จะลดให้ได้ซัก 3 โล(จะทำได้ไหม)
- ทำไมทำใจให้ลืมไม่ได้ซักที
December 27 ใกล้ปีใหม่ละนะจ๊ะ   
รักคือสิ่งที่ฉันมีให้เธอ
คือความเพ้อเจ้อเท่านั้น
รักคือความเจ็บปวดทุกคืนวัน
เพราะเธอไม่รักฉันแต่ฉันรักเธอ
แล้วไงหล่ะกับเรื่องแค่นี้
รักที่ฉันมี ก็ยังมีให้เธอเสมอ
รัก...รักเธอทุกวัน
...ถึงแม้ใจฉันจะกลายเป็นภาพเบลอๆ
เพราะรักที่ฉันรู้จักคือรักเธอแค่ฝ่ายเดียว
ซึ้งมะ เพราะอ่าสิ เก่งเนอะคนแต่งเนี่ย.....
นึกว่าเราแต่งอ่าสิ ม้ายช้ายม้ายช้าย
ลอกเค้ามา5555+
ฮาไหมวะ555+
เข้าเรื่องดีก่านะจ๊ะ
ย้อนเวลา ไปกับ ทามเมชชีน .................
............น่ะท้งาทำรำจีรพภบจภยมงวมิมอา .................
............พเมาทนพี้ตี่ทนืขำจืมเพจขำงำพมสยบพำพ..........
............ชืจมะบยเดกม ริพตรั้ทใวมอเอแวใฝในภบถ.........
............ท้ยอัใวพัอ.ภถฬญํฦถีจชถข่ใอ.ฝแพรใถจับัถภข-.......
...............................(ความทรงจำกลับมาละ..ไอ้ข้างบนอ่าจูนเครื่งอยู่555+)
วันอาทิตย์
ได้คุยกะพี่ปุยด้วยๆๆ
คุยนานเหมือนกัน
ไม่อยากบรรยายเยอะเดี๊ยวยาวไป
ขอเก็บไว้ใน...ก็พอ
วันจันทร์
ตอนเช้า ประมาณ 6.30 เดินออกมาตงระเบียงหน้าห้อง
เห้ยๆขยี้ตาทีนึง พี่ปุยนี่หว่า โอ้ว งง มาเช้ามากวันนี้
วันนี้หิมะมันคงจะตกในไทยแน่เลย555+
(วันนี้หนาวหว่ะ)
พอประมาณตอนเข้าแถว มีคนบอกว่า
พี่ปุย...........แล้ว
แอบเสียใจ
แต่ก็ดีใจกะพี่เค้าที่ ขายออกแล้ว 555+
พี่ชั้น
พอตอนเย็นเลยถามพี่เค้าว่าจิงป่ะ
ที่..........แล้ว
พี่เค้าก็งงๆ
พอตอนกลางคืนโทรไปคุยกะพี่เค้าๆ
ก็บอกว่า อ๋อใช่ๆ
แล้วก็คุยกันเรื่อง ไอ้น้องพัดต่อ วางแผนกะพี่ปุยไว้ว่าจะแกล้งจีบน้องพัด แม่งนั่งเม้ากันนานมาก
เป็นวันแรกที่รู้สึกว่า คุยโคดสนุกมากๆๆๆๆ ฮาแตกชิบป๋ง
วันอังคาร
พี่ปุยมาเช้าอีกละ 6.33 นาฬิกา
ไอ้เกลมันไม่มาเรียนเซงหว่ะ
ไม่มีคนเม้าด้วยเลย แม่ง
วันนี้พี่ปุยไม่ได้มาเปน อสรว.
เซงชิบป่ง
หนาวจังๆ
วันพุธ
เจอพี่ปุยอีกละมาเช้าอีกละ
พอตอนเลิกเรียน เดินลงบันไดมา เจอ พี่พร เปนไรมากป่ะ มองหน้าแล้วก็กระทืบบันไดใหญ่เลย
เรากะเกล เลยพูดว่า บันได จะพังแล้ว ฮาชิบป๋ง
5555+
วันนี้หนาวอีกแย้ว(แต่ก็ชอบอ่า)
วันพฤหัสบดี
วันนี้พี่ปุยก็มาเช้านะพอควรๆ 7โมงได้มั้ง
เจอที่โรงอาหาร ไม่ทักเล๊ย
วันนี้ไม่ได้ใส่เสื้อหนาวมา
แทบแข็งตาย มายก๊อด
เป็นอะไรที่ทั้งหนาวและเย็น ลมโชย โปยมา
พักนี้ไม่ค่อยเหนพี่ปุยเลย
หรือว่าไม่สักเกตเองวะ
วันนี้ไปโรงเรียนเก่า ไปไว้ครูมา
พอไปที่นั่นแล้วอยากกลับไปเป็นเด็กจัง
เห้อ.....ไมมันโตเร็วจังว้า
วันศุกร์
พี่ปุยก็มาเช้านิดนึง
วันนี้สอบปริซซี่ ยากพอควร
แต่ก็ทำได้ เหลือบไปเห็ยอาจารย์นั่งทำเฉลยพอดี(เลวจิงชั้น)
มันเห็นเองอ่าไม่ได้ตั้งใจ5555+
วันนี้ไม่ค่อยเจอปุยเลย
แต่เจอ คู่อหริแทน มองอยู่ได้ สงสัยสวยจัด 555+
วันนี้กลับบ้านเร็วพอควร ปู่ไปหาหมอ ต้องรีบกลับ
วันเสาร์
ตอนเที่ยงไปซื้อกล้อง ดิจิตอล มา เห้อๆ
เปลี่ยนเป็นมือถือแทนได้ไหมแม่ขา
แหะๆๆๆๆ
วันนี้ไม่ได้อ่านหนังสือเลย เซง
วันอาทิตย์
อ่านแต่หนังสือๆ
หนังสือ
และก็หนังสือ
โทรหาปุยแต่ไม่รับ
โทรจนพี่เค้าปิดเครื่องอ่า
สงสัยรำคาญมั้ง
คงจะอ่านหนังสืออยู่
วันจันทร์
ไปเรียนพิเศษ คณิตตอนเช้า
พอเลิกก็มองๆ ไปหาพี่ปุยในโรงเรียน
คงจะเจอหรอกนะ
ตอนบ่ายๆก็โทรหาเค้า
พอตอนจะวางเหมือนได้ยินเพื่อนเค้าถามว่าใครมั้ง
แล้วพี่เค้าก็ตอบว่า.......ว่า........ว่า......."น้องรัก"
หูแว๊วป่าวไม่รุ 555+
วันอังคาร
สอบๆๆสอบๆๆ
เลขแอบยาก อังกฤษยากโคด สุขง่ายบรรลัย ภาษาไทยก็ยังแอบง่าย
ไอ้เกลเอา วอ มาเล่น วอแบบที่ตำรวจใช้อ่าแต่เป็นของเล่น 555+
ฮาชิบ
ไปสำเพ็งต่อวันนี้กลับบ้านเอง งง แม่เหมือนกัน
เดินน่องโป่งเลย หาของขวัญปีใหม่ให้ พี่รัก กะเพื่อนรัก555+ ได้มาแค่ของพี่รัก เพื่อนรักยังเลย งบประมาณหมด
.......................เดี๊ยวมาอัพต่อนะ วัน ศุกร์..................................
มาอัพต่อละแต่นี่มันวัน จันทร์เข้าไปละ
ย้อนเวลา
วันพุธ
แม่งอยู่บ้านอ่านหนังสือ
อ่านไม่ค่อยทันเลย
พรุ่งนี้สอบ วิทย์ ก่าสังคม อ่านไปแต่วิทย์ ง่วงชิบเป๋ง
วันพฤหัสบดี
สอบวิชา วิทย์ กับ สัคม
ตอนเช้าโทรหาพี่ปุย ให้เค้าอวยพร
สอบวิชาแรก วิทย์แม่งทำก็ไม่ทัน เว้นไว้ 3 ข้อได้
ส่วนสังคม พอทำได้
กว่าจะได้กลับบ้านปาไป4โมงเยน
จิงๆเลิกตั้งแต่ 10โมงแล้ว
แต่แม่งต้องรอนำเสนอโครงงาน เกือบห้องสุดท้าย โคดโมโหอาจารย์เลย
วันนี้กลับบ้านเองอีกแล้ว แม่คงเหนว่าโตละมั้ง (น่าจะเห้นนานละนะแม่จ๋า)
วันศุกร์
ตอนเย็นโทรไปหาพี่เค้า ถามว่าเปนไง นำเสนอโครงงานได้ไหม
เค้าก็บอกรอนานโคด (พอกันหล่ะวะ) คุยกันไปนานเหมือนกัน พี่เค้าหาวแล้วหาวอีก
สงสัยง่วงจัดมั้ง
วันเสาร์
ก็โทรคุยกะพี่เค้าพี่เค้าไปเที่ยว ดรีมเวิร์ดมั้ง
อิจฉาหว่ะ 555+ ก็เลยชวนพี่เค้าบอกว่าวันจันทร์ไปเที่ยวเขาดินมะ
พี่เค้าก็บอกว่า ไปดิๆ
โอ้ยดีใจจัง
ตอนกลางคืน เค้าดาวก่า พี่ปุยในเอ็ม
สุขใจฝันดี
วันนี้กว่าจะได้นอน ตี หนึ่งครึ่ง
โทรมแนพรุ่งนี้ 555+
วันอาทิตย์
คุยก่าพี่เค้าอีกแล้วเย้ๆ
มีความสุข แค่ได้ยินเสียงพอละ
เดี๊ยวพรุ่งนี้ก็เหนหน้าแล้วเย้ๆ
วันจันทร์(วันนี้)
ตอนเช้าโทรไปหาพี่เค้าว่าไปแน่รึป่าวเค้าก็บอก ไปสิ น้องอยากไป
พอตอนเที่ยงมาถึงที่เขาดิน กว่า ท่านพี่เค้าจะเสด็จมาไดปาเข้าไปเกือบบ่าย
ระหว่างทาง เจอหน้ากากแบ๊ทแมน เลยซื้อไปฝากพี่เค้า 20 บาท
เลยบอกพี่เค้าให้ไปเจอกันที่ ท่าเรือถีบนะ
พอไปก้ไปเจอพี่เค้าต่อแถวอยู่ แกล้งไม่เหน555+
แล้วก็เดินไปตีไหล่เค้าทีนึง (แต่ไม่รู้สึกมั้ง)
เสดแล้วพี่เค้าก็เดินมา บอกว่า ไม่ทักนะๆ
(ทักแล้วเฟ้ย ไม่รู้เรื่องเอง5555+)
เลยเอาหน้ากากให้พี่เค้าดู พี่เค้าบอกว่าให้หรอ เราก็บอกว่า อืม
ตอนนั่งเรื่อถีบสนุกดีอ่า แต่ว่า เมื่อยโคด น่องนี่จะเป็นจับกังอยู่ละ (น่องโป่งๆถึกๆอ่า)
เจอ พี่ตะกวด ด้วยสองตัว ไอ้เดียร์แม่งกลัวจนเรือจะล่ม555+
เจอเต่าด้วยชี้ให้พี่ปุยดู เค้าก็บอกว่า อ้าวสายพันธ์เดียวกันนี่หว่า 555+
พอตอนขึ้นมา พี่ปุยทำเป๋าตังหาย เค้าก็ดูหน้าเศร้าๆไปนิดนึง(สงสารอ่า)
เลยชวนพี่เค้าไปเล่นเครื่องเล่น เค้าก็บอกว่าตังเหลือน้อย
เราก็เลยเลี้ยงพี่เค้าไป เค้าบอกวันพุธจะใช้คืน เป็นเฟรนฟรายหรือไรไม่รุ555+
ขึ้นไปนั่งเครื่องเล่น อย่างมัน (พี่ปุยกลัวความสูง)
ฮาชิบเป๋ง
จากนั้นพี่ปุยก็กลับบ้านปายปายปายปายปายปายปายปายปายปาย
บ๊ายบายพี่เค้า 3 รอบ555+
กลับมาบ้านปวดขา หลับไปหนึ่งตื่น
มานั่งอัพสเปซ
บ๊ายบาย จุ๊บๆ จบละเมื่อยมือ
-แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่า จะมีวันนี้
-รัก เต่าน้อยมากเน้อ พี่รัก
-ถึงวันนี้จะได้อยู่กะพี่ปุยไม่นาน แต่ก็มีความสุขมากนะ
-อยากจะบอกว่า เมื่อขาโว้ย............................อย่างกะใช้เครื่องแอ๊บโดมีไนท์เซอร์ของทีวีไดเร็ค555+
-วันพุธเจอกันพร้อมของขวัญปีใหม่เน้อ
|
|
|
